NL8006241 Handschriftherkenning

De toenmalige PTT vroeg in de vorm van een studieprijsvraag een oplossing voor het automatiseren van de gegevensverwerking. Een ingenieur ontwikkelde in zijn vrije tijd een eerste aanzet tot handschriftherkenning en kreeg de prijs van 25.000 gulden.

Het octrooi beschrijft een methode voor het automatisch lezen van tekens die aangebracht zijn in invulvakken van een document. Wie de tekening bekijkt, ziet dat het hier m.n. nog om acceptgiro’s gaat. De methode werd later ook toegepast in sorteermachines voor brieven.  

Dit proces begint bij een digitale beeldopname van het adres. Een goede manier om een beeld te maken is met behulp van een laserstraal. Een laser levert een dunne, geconcentreerde, intensieve bundel licht. Deze lichtbundel richt je op het document. Het papier kaatst een deel van dit licht weer terug. De hoeveelheid licht dat teruggekaatst wordt, geeft aan of het papier wit is of dat er inkt aanwezig is. Zo wordt een brief van boven tot onder afgetast. De brief komt met een snelheid van ca. 3 meter per seconde (11 kmh) langs de laser. 


Deze techniek is al oud, maar nog steeds springlevend. In de loop der jaren is het systeem aan de hand van vele onderzoeken verfijnd. De camera’s in de pakketsorteercentra van TNT Post werken nog steeds volgens dit zelfde principe. In de periode 1968 tot 1983 startte de PTT acht wereldwijde octrooiaanvraagprocedures voor de innovaties die bij de Postgiro werden ingezet.