Geschiedenis

In 2010 bestaat de Rijksoctrooiwet in Nederland 100 jaar!

Geschiedenis tot 1910

In 1817 kregen we in Nederland een eerste Octrooiwet. Daarin werd vastgelegd dat octrooien vijf, tien of vijftien jaar geldig konden zijn. In 1869 werd de wet weer afgeschaft en Nederland kreeg toen het imago van een vrijbuitersnatie.
Het eind van de 19e eeuw stond in het teken van internationale samenwerking. Tegen 1883 kwamen meer dan 140 landen bij elkaar in Parijs om te proberen om de nationale wetten over industrieel eigendom (octrooien, merken modellen) te vergelijken en op één lijn te krijgen. In het beroemde Unieverdrag van Parijs van dat jaar werd onder andere afgesproken dat men in alle aangesloten landen het recht van voorrang zou erkennen. Drie jaar later werden internationale afspraken gemaakt over de bescherming van de Intellectuele Eigendom, werken van letterkunde en kunst. Dit gebeurde op de Berner Conventie van 1886.

Octrooiwet 1910

Nederland behoorde zowel bij de Unie van Parijs als bij de Berner Conventie tot de deelnemende staten, maar het duurde tot 1910 voordat wij weer een octrooiwet kregen, de Rijksoctrooiwet 1910. Vanaf het verleningsjaar 1912 ging het aantal octrooiaanvragen gestaag omhoog.
De ondertekening van het Europees Octrooiverdrag in 1973 door vijftien landen was een unieke gebeurtenis. Twee jaar later kon een uitvinder of fabrikant voor het eerst één aanvraag doen en een octrooi krijgen voor 17 landen. De aantallen Nederlandse premier depots (eerste aanvragen) daalden toen spectaculair.

Rijksoctrooiwet 1995

In 1995 leidde deze daling tot een nieuwe wet, de Rijksoctrooiwet 1995. Octrooiaanvragers kregen met deze wet de keuze tussen een zesjarig en twintigjarig octrooi. Per 5 juni 2008 is de Rijksoctrooiwet 1995 op een aantal onderdelen gewijzigd. Belangrijke wijzigingen zijn dat het zesjarig octrooi is vervallen en dat octrooiaanvragers voortaan in het Engels mogen indienen.

Lees meer over de geschiedenis van het octrooisysteem op de website van NL Octrooicentrum